5/2/2013
Παίρνοντας μάτι την εξοχή παραδίπλα μου... (Βιολ.) Bookmark and Share
'Ενα μέρος από το ξέφωτο στο ''πάνω μέρος της παιδικής χαράς''...
Ο λόγος για το "πάνω μέρος της παιδικής χαράς". Χωρίζεται με το κάτω μέρος (όπου και η παιδική χαρά) από ένα δρόμο (το δρόμο του σπιτιού μου). Αρχικά "σχεδιάστηκε" για μικρό άλσος, φυτεύτηκαν μάλιστα και δεκάδες δεντράκια μια ημέρα των ημερών και με τη γνωστή φούρια της προεκλογικής περιόδου (δυστυχώς δεν σκέφτηκε κανείς πως έπρεπε και να ποτίζονται, δεν υπήρχε καν παροχή νερού). Στις επόμενες δημοτικές εκλογές φυτεύτηκαν νέα δεντράκια, τράβηξαν μάλιστα και μια σύνδεση με τις βρύσες της παιδικής χαράς για να τα ποτίζουν (δυστυχώς η σωλήνωση ήταν εξωτερική, πατούσε πάνω στο δρόμο πριν σκαρφαλώσει στο "πάνω μέρος της παιδικής χαράς", κάποια στιγμή έσπασε, πλημμύρισε ο δρόμος κι ένα κοντινό υπόγειο, οπότε κι έκοψαν τη σύνδεση). Κι από τα πρώτα και από τα δεύτερα φυτέματα κάποια δεντράκια κατάφεραν όπως-όπως να επιβιώσουν, τη γλύτωσαν (μικραίνοντας στο ελάχιστο τα φύλλα τους μίκρηναν αντίστοιχα και τις ανάγκες τους σε νερό). 'Εφερε και ο άνεμος της πόλης κανα-δύο ακόμα (μια άγρια αμυγδαλίτσα κι ένα εξελληνισμένο σουγκρούτ από τον Αμαζόνιο). Συνάμα, οι λάμπες της δημοσιάς έσπασαν ή θόλωσε ο φωτισμός τους, άρχισαν να μαζεύονται πρεζόνια δια τα περαιτέρω, τα  κάγκελα προφύλαξης παρέδωσαν το πνεύμα στη σκουριά και στη φτήνεια του υλικού τους, σκουπίδια, μπάζα και ψόφιες γάτες έγιναν κάτι σαν μόνιμο σκηνικό. Κι έτσι, λίγο-λίγο, το "πάνω μέρος της παιδικής χαράς" αγρίεψε, έγινε κάτι σαν "ουδέτερη ζώνη". Δεν είναι, όμως, και τόσο χάλια όσο σας έκανα να φανταστείτε. Έχει πολλές επιμέρους ομορφιές το "πάνω μέρος της παιδικής χαράς" μας. Όπως όταν αρχίζει και ανθίζει η αγριομυγδαλιά και μέρα τη μέρα πρασινίζει από τα φρεσκοφυτρωμένα φυλαράκια της. Ή όπως τώρα, καλή ώρα! Που το ξέφωτό της έχει γεμίσει από μικρές αποικίες αγριόχορτων, ολοπόρφυρες παπαρούνες, κίτρινα λουλουδάκια και (άσπρες και κίτρινες) μαργαρίτες, εντομάκια που βουίζουν, σφιγγοειδή που τρυγούν τη γύρη των ανθέων τους, αχνοκίτρινες πεταλουδίτσες που κάνουν απίστευτα χορευτικά νούμερα, και πουλιά πετάμενα τσιμπολογούντα αόρατους σκώληκες και άλλα ζούδια. Τα βράδια ένα γλυκόλαλο νυχτοπούλι σολάρει κάτι σπαραξικάρδιους σκοπούς που θυμίζουν κουβανέζικα μπολέρο, ενώ καθισμένος σε μια πεζούλα αγναντεύω, απ΄τα μαύρα σκοτάδια, το λεκανοπέδιο όλο, λες και μου το έχουν σερβιρισμένο σε πιατέλα ψαριού. Στο βάθος, δεν είναι καθόλου άσχημη η εξοχή παραδίπλα μου.  Είναι, άλλωστε, το "πάνω μέρος της παιδικής χαράς".

 
Βρίσκεις το άρθρο ενδιαφέρον?
Αξιολόγησέ το
κακό φτωχό μέτριο καλό εξαιρετικό
 
Σχόλια
έχεις να κάνεις κάποιο σχόλιο για αυτό που διάβασες? ΓΡΑΨΕ ΕΔΩ
 
 

 
ΓΕΛΑΣΤΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ
βιβλίο λίαν ευρούφηκτον, πρόχειρο σε όλους (αστειόφιλους, αστειόφοβους, αστείους και λοιπούς τύπους του ..

περισσότερα
INDEX MALADICTUS / ΤΟ ΒΡΩΜΟΛΕΞΙΚΟ
βιβλίο πρόχειρο σε όλους (υβριστές, υβριζόμενους, αλλά και ..

περισσότερα